سامت عمومی (53)

زمان انتشار: ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ ، ساعت ۰۷:۰۰

هپاتیت B

ویروس هپاتیت B بسیار عفونی است، می‌تواند در غیاب خون قابل مشاهده منتقل شود و حداقل به مدت ۷ روز بر روی سطوح محیطی باقی بماند.

تمامی افراد دارای آنتی‌ژن سطحی هپاتیت بی  (HBsAg ) عفونی محسوب می‌شوند، اما افرادی که دارای سطح بالای DNA ویروس HBV یا آنتی‌ژن E

هپاتیت  بی  (HBeAg) (که پروتئینی از ویروس هپاتیت B بوده و در خون گردش می‌کند و نشانگر عفونت‌زایی است ) هستند ؛بیشترین قدرت انتقال را

دارند. 

افرادی که به عفونت پنهان HBV مبتلا هستند (یعنی تست HBsAg آن‌ها منفی است اما DNA ویروس HBV (ویروس هپاتیت بی)در بدنشان قابل

شناسایی است) نیز ممکن است قادر به انتقال عفونت باشند.

ویروس هپاتیت بی از طریق تماس پوست آسیب‌دیده، تماس مخاطی، یا از طریق تزریق خون یا مایعات بدن فرد آلوده منتقل می‌شود. این ویروس

بیشترین غلظت را در خون دارد و مواجهه از طریق تزریق یکی از مؤثرترین راه‌های انتقال آن است.

 مایعاتی مانند مایع منی و ترشحات واژن نیز عفونی هستند، و HBV در بزاق، اشک و صفرا نیز قابل شناسایی است. همچنین، مایعاتی مانند مایع مغزی

 نخاعی، مایع مفصلی، مایع جنب، مایع صفاقی، مایع پریکارد و مایع آمنیوتیک نیز به‌عنوان مایعات بالقوه عفونی در نظر گرفته می‌شوند. با این حال،

ادرار، مدفوع، استفراغ، شست‌وشوی نازوفارنکس، خلط و عرق به‌طور معمول ناقل مؤثری برای HBV نیستند، مگر اینکه حاوی خون باشند، زیرا حاوی

مقادیر کمی از ویروس هستند.

 اگرچه آنتی‌ژن سطحی ویروس هپاتیت بی  (HBsAg ) در شیر مادر نیز یافت شده است، اما احتمال انتقال عفونت از طریق تغذیه با شیر مادر کم است،

 و بنابراین، ابتلا به HBV منع مطلقی برای شیردهی محسوب نمی‌شود.

در میان بزرگسالان، HBV عمدتاً از طریق مواجهه تزریقی با خون (مانند استفاده از مواد مخدر تزریقی) و تماس جنسی منتقل می‌شود. انتقال این ویروس

 از طریق تماس جنسی، هم در افراد دگرجنس‌گرا و هم در مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند (MSM) بسیار کارآمد است.

 عوامل خطر برای انتقال جنسی در افراد دگرجنس‌گرا شامل داشتن رابطه جنسی محافظت‌نشده با یک شریک آلوده، داشتن چندین شریک جنسی، و

سابقه ابتلا به سایر عفونت‌های مقاربتی (STI) است. در میان مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند (MSM)، عواملی مانند داشتن شرکای جنسی

 متعدد، سابقه عفونت مقاربتی و رابطه مقعدی از عوامل خطر مهم برای انتقال این ویروس محسوب می‌شوند.

انتقال HBV همچنین می‌تواند از طریق تماس‌های بین‌فردی مانند استفاده مشترک از مسواک یا تیغ اصلاح، تماس با ترشحات زخم‌های پوستی، یا

تماس با سطوح آلوده به HBsAg رخ دهد. این نوع انتقال ممکن است در محیط‌هایی مانند مدارس، مراکز مراقبت از کودکان، و مراکز نگهداری از افراد

دارای ناتوانی ذهنی اتفاق بیفتد. 

انتقال HBV از طریق تزریق خون یا فرآورده‌های خونی نادر است، زیرا امروزه غربالگری اهداکنندگان و روش‌های غیرفعال‌سازی ویروس انجام می‌شود.

سایر منابع احتمالی عفونت شامل ابزارهای پزشکی یا دندانپزشکی آلوده، تزریقات غیرایمن، آسیب‌های ناشی از سوزن، پیوند اعضا، و دیالیز است.


منبع:  CDC 2025

پزشک معتبری را می شناسید؟

اگر پزشکی را سراغ دارید که از لحاظ تخصص و معیار های عمومی مورد قبول است؛ کافیست ایشان را به ما معرفی کنید تا پس از بررسی به لیست پزشکان طبیب جان اضافه شود.

معرفی پزشک به «طبیب جان»