زمان انتشار: ۱۶ بهمن ۱۴۰۳ ، ساعت ۱۲:۵۲
نکات كليدي در مصرف آهن خوراكي در بيماران مبتلا به آنمی فقر آهن:
آهن خوراكي بطور معمول بايستي با معده خالي مصرف شود.
فیتات (در سبوس گندم، جو و گندم سياه)، پلی فنول ها (در چاي و بعضي سبزيجات)، پروتئين سویا و مكمل کلسیم موجب كاهش جذب آهنِ غيرِ هِم مي شوند.
آهن مي بايست با فاصله از غذاهاي حاوي كلسيم، مكمل هاي كلسيم، شير و لبنيات، غلات، غذاهاي فيبردار، چاي، قهوه و تخم مرغ مصرف شود.
براي افراد سالم كه آنمي فقر آهن ندارند ممكن است جهت راحتي مصرف، كلسيم و آهن در يك قرص (در قالب مولتی ویتامین) تركيب شوند.
زيرا به نظر مي رسد به دنبال مصرف منظم مكمل ها، مقداري تطبیق در فرآيند جذب وجود دارد.
ملح فروس (++Fe) در محيط اسيدي جذب بهتري داشته و عواملي كه موجب كاهش اسيديته معده شوند، جذب آهن را مختل مي كنند. توصيه مي شود مصرف آهن ٢ ساعت قبل يا ٤ ساعت بعد از مصرف آنتی اسید ها باشد.
اسید اسکوربیک (ویتامین C) موجب افزايش جذب آهنِ غيرِ هِم مي شود.
مصرف همزمان نصف ليوان آب پرتقال، به جذب بهتر آهن كمك مي كند.
مقادیر زیاد ویتامین ث سبب افزایش دفع آهن از ادرار می شود و زیاده روی در مصرف ویتامین ث توصیه نمی شود.
با در نظر گرفتن نكات فوق و توجه به برنامه غذايي معمول افراد، زمان مناسب مصرف آهن خوراكي عصرها و يا شب قبل از خواب و ترجيحا همراه آب پرتقال مي باشد.
محل اصلي جذب آهن در دئودنوم و ژژونوم فوقاني و تحت تاثيرفروپویتین است.
فرمولاسيون هاي انتریک کوتد (EC) و يا آهسته رهش (SR) آهن، به واسطه آزادسازي دارو در محلي به دور از محل اصلي جذب و نيز امكان دفع دست نخورده دارو از مدفوع، اثر بخشي كمتري نسبت به فرمولاسيون هاي معمول آهن دارند و تجويز آنها در بيماران با آنمي فقر آهن توصيه نمي شود.
منبع: UpToDate
پزشک معتبری را می شناسید؟
اگر پزشکی را سراغ دارید که از لحاظ تخصص و معیار های عمومی مورد قبول است؛ کافیست ایشان را به ما معرفی کنید تا پس از بررسی به لیست پزشکان طبیب جان اضافه شود.